جانا دل من در هوس روى تو باشد
هر جا كه روم ميل دلم سوى تو باشد
در مسجد اگر بهر عبادت بروم من
محراب نمازم خم ابروى تو باشد
باشد هوسم كه خاك پاى تو شوم
مجذوب دو چشم دلرباى تو شوم
آندم كه زند آتش شوقت شعله
خواهم كه بجان و دل فداى تو شدم
ياد وصال مى كنم ديده پر آب مى شود
شرح فراق مى دهم سينه كباب مى شود
گر بقلم بياورم وصف جدائى ترا
از قطرات ديده ام نامه خراب مى شود
فراق آنچه به من مى كند سزاى من است
چرا كه قدر وصال تو را ندانستم
گفتم كه فراق را نبينم ديدم
آمد به سرم از آنچه مى ترسيدم
غم زمانه خورم يا فراق يار كشم
بطاقتى كه ندارم كدام بار كشم ...؟
الهی!